logo Werkgroep Grauwe Kiekendief, © 2009 Misty Smit - Klik voor de beginpagina 'home'
Satelliet 2014 Home
SATELLIETROUTE GRAUWE KIEKENDIEVEN 2014/2015
Laatste nieuws van de satellietkieken
06-05-2015
Klik hier voor een grotere afbeelding met de recente routes.

Wanneer je op de namen van de satellietkieken klikt, is er een meer ingezoomde kaart te bekijken met daarin ook de positie van de vorige update.

En dan Henry, vanuit Polen toch weer doorgevlogen naar Saksen‐Anhalt. Het gebied waar hij in de voorgaande jaren ook gepaard is geweest. Ook Astrid is naar dat gebied in Saksen‐Anhalt teruggekeerd. Gisteren kregen wij bericht van René Fonger, projectleider van het Grauwe Kiekenbeschermingswerk in Saksen‐Anhalt. Hij heeft beide vogels gezien en kon vertellen dat Astrid de aandacht van twee mannetjes had en dat Henry een vrouwtje heeft.

Sallietkiekendief Henry terug in Saksen-Anhalt. Gefotografeerd op 6 mei 2015 door René Fonger. Klik voor een vergroting.

Net als Hanna‐Luise is Viviane dood. Zij is in het zuiden van Algerije doodgegaan.

Leen is net als Mark, Astrid en Henry ook ‘thuis’ aangekomen. Even spannend of hij weer in Wit‐Rusland gepaard raakt of net over de door mensen getrokken grens in Rusland.

Het vrouwtje Ludmila is nog onderweg en vliegt via Kroatië en Hongarije naar Wit‐Rusland.

Yura is ondanks zijn vreemde manoeuvres toch in Noord‐Afrika aangekomen. De vraag is of hij daar nog een tussenstop zal maken of in een keer doorgaat naar Europa.

Eerder nieuws van de satellietkieken (26) »»» lees verder
26-04-2015
Klik hier voor een grotere afbeelding met de recente routes.

Wanneer je op de namen van de satellietkieken klikt, is er een meer ingezoomde kaart te bekijken met daarin ook de positie van de vorige update.

Mark is ‘thuis’!
’s Middags op 24 april 2015 arriveerde Mark in het gebied waar hij vorig jaar werd gevangen en van een zender voorzien. Wij laten zijn reis eindigen waar we hem op 2 augustus 2014 ook lieten beginnen: Londen. Na de verdachte verdwijning van het vrouwtje Mo is in overleg met de beschermers in Groot Brittanië besloten geen aanwijzingen te geven over waar Mark zou kunnen zijn. Zij houden Mark vanaf nu nauwlettend in de gaten, en zullen wanneer nodig zijn nest ook beschermen. Wij houden jullie op de hoogte hoe het Mark dit broedseizoen vergaat.

En dan Henry, kunnen we nu wel of niet zeggen dat hij thuis is? Henry is terug in het gebied waar hij nadat zijn jongen in het noorden van Saksen-Anhalt waren gepredeerd naartoe was gegaan, namelijk het noordoosten van Polen. We gaan het zien of hij misschien nog terugkeert naar Saksen-Anhalt, anders stopt hier de te volgen route van Henry. Dit om net als bij Mark te voorkomen dat er te veel details van zijn eventuele broedgebied prijs worden gegeven.

Leen maakt nu tempo met gemiddeld een 375 kilometer per dag. Gistermiddag vloog hij boven Roemenië. Op dat moment was hij nog ongeveer 950 kilometer verwijderd van zijn broedgebied van vorig jaar in het oosten van Wit–Rusland.

Van de vrouwtjes met een satellietzender is dit jaar Ludmila de eerste die op voorjaarstrek de Middelandse zee is overgestoken. Gisteravond rond 20:45 vloog zij boven de zuidoostpunt van Sardinië.

Nou ja, Yura maakt van zijn route wel iets speciaals. Hij lijkt met een bijzondere omweg nu dan toch meer westom de Sahara over te steken om naar het noorden van Afrika te gaan. Met een opzienbarende omtrekkende vlucht van 1400 kilometer is hij nu ongeveer 1000 kilometer westelijker dan tijdens de vorige update van zijn route.

Astrid vliegt momenteel parallel aan haar route van vorig voorjaar, toen stak zij bij Bizerte in Tunesië de Middellandse zee over.

Viviane vliegt nu gestaag door, via Mauritanië is ze in Algerije aangekomen. Gemiddeld vloog zij in de afgelopen dagen een 270 kilometer per dag. Haar route ligt dit jaar 450 kilometer westelijker ten opzichte van die van vorig jaar.

Uit de laatste gegevens van Hanna‐Luise, en dan met name die van de activiteitensensor van haar zender, is vastgesteld dat ze niet meer leeft. Doordat haar zender nog wel signalen afgeeft die wat wisselende locaties aangeven, lijkt het alsof ze nog leeft.
Hanna‐Luise werd in juli 2010 in het noordoosten van Duitsland gevangen. Vervolgens heeft ze viereneenhalf jaar lang voor zeer waardevolle informatie gezorgd. Allemaal terug te lezen: 2010/2011, 2011/2012, 2012/2013 en 2013/2014.

21-04-2015
Klik hier voor een grotere afbeelding met de recente routes.

Wanneer je op de namen van de satellietkieken klikt, is er een meer ingezoomde kaart te bekijken met daarin ook de positie van de vorige update.

De eerste twee satellietkieken zijn in Europa! In Nederland komen de eerste waarnemingen van Grauwe Kiekendieven ook al binnen.
Het zijn de mannetjes Mark en Henry die de Middellandse zee zijn overgestoken. Mark is nu in het noorden van Spanje, en vliegt parallel aan zijn route van het najaar. Henry vliegt zijn vaste route via Italië.

Met de route van Yura is bij de vorige update iets misgegaan met het overzetten van de coördinaten, daardoor leek het alsof hij net als de twee andere Wit–Russische vogels met een mooie lus westom Afrika zou gaan verlaten. Maar het tegendeel is waar. Yura verlaat zijn winterland Tsjaad juist via het oosten.

Leen is in Tunesië voor zijn tussenstop. Astrid en Ludmila zijn beide nu ook de Sahara over, en houden hun tussenstop in het noorden van Algerije.

Het vrouwtje Viviane is na eerst verder zuidelijker te zijn gevlogen nu toch begonnen met haar reis naar het noorden. Ze zit nu op ongeveer dezelfde lijn als Yura en Hanna–Luise, die nog steeds in Mali is.

10-04-2015
Klik hier voor een grotere afbeelding met de recente routes.

Wanneer je op de namen van de satellietkieken klikt, is er een meer ingezoomde kaart te bekijken met daarin ook de positie van de vorige update.

De trek is in volle gang. Op Viviane na zijn alle satellietkieken in beweging. De mannetjes liggen vliegen voor de vrouwtjes uit.

Mark is na zijn eerdere terugtocht nu flink doorgevlogen. Hij is nu in Oost–Marokko. Een bekend stopovergebied voor kiekendieven die op trek zijn.

Leen heeft een aantal dagen in een interressant gebied in Libië doorgebracht. Wanneeer je op Google Earth inzoomde waren er cirkels in het landschap te zien. Het gaat hier om cirkelirrigatie. Een methode om landbouwgewassen in de woestijn te verbouwen. Het is maar tijdelijke oplossing, omdat het fossiele water onder het geirrigeerde gebied uitgeput raakt.

In deze afbeelding van Google Earth zijn er cirkels in de woestijn te zien waar Leen van 29 maart tot 3 april verbleef. Op deze foto is te zien dat het gaat om een irrigatiesysteem middenin de woestijn van Libië. Op deze foto is te zien dat het gaat om een irrigatiesysteem middenin de woestijn van Libië.

Henry was al in Algerije, maar zat oostelijker dan in het voorgaande jaar. Gelukkig voldoet hij weer netjes aan het beeld van een plaatstrouwe kiekendief en is 500 kilometer naar het zuidwesten gevlogen, naar exact hetzelfde gebied waar hij in het voorjaar van 2014 ook was.

Het Wit–Russische mannetje Yura is als laatste van de mannen op voorjaarstrek gegaan. Ook hij maakt net als Leen een mooie lus westom. Hij zit ook op dezelfde lijn als Leen. Treffen zij elkaar nog in Afrika, voordat ze in hun gezamenlijk broedgebied aankomen?

Ludmila is ook in beweging gekomen. Zij is net als Hanna–Luise eerst een stuk naar het westen gevlogen. Ze is nu in Niger.

Hanna–Luise is net als voorgaande jaren eerst een stuk westelijker gevlogen. Ze is dit jaar later dan vorig jaar. Toen was ze rond 7 april al in het noorden van Algerije.

Astrid lijkt nu ook begonnen te zijn aan haar tocht naar Europa. Vorig jaar vloog zij rond deze tijd zo’n 800 kilometer noordelijker.

We zijn benieuwd wat Viviane gaat doen omdat zij verder zuidelijker zit dan vorig jaar.

30-03-2015
Klik hier voor een grotere afbeelding met de recente routes.

Wanneer je op de namen van de satellietkieken klikt, is er een meer ingezoomde kaart te bekijken met daarin ook de positie van de vorige update.

Het Wit–Russische mannetje Leen is op 22 maart uit zijn wintergebied vertrokken. Hij vliegt een route met een lus westom, de meeste Wit–Russische vogels uit eerdere jaren lieten een zelfde kenmerkend patroon zien. Momenteel is Leen in Libië.

Henry is na de vorige update van 21 maart 1900 kilometer noorderlijker gevlogen en is in zijn stopoverland Algerije aangekomen. Vorig jaar verbleef hij daar bijna een maand voordat hij naar Europa vertrok.

Hanna–Luise is ook begonnen aan de voorjaarstrek. Net als in voorgaande jaren vliegt ze eerst een stuk naar het westen. Ze zal als het goed is via Mauretanië naar het noorden vliegen.

Mark is na zijn actie van de vorige keer nog steeds in hetzelfde gebied.

Ludmila lijkt in beweging te komen maar we moeten wachten op nieuwe gegevens voordat we dat met zekerheid kunnen vaststellen.

Het is wachten op wanneer Viviane, Astrid en Yura vertrekken. Als we op de gewoontes van Viviane en Astrid afgaan zal dat ergens in de tweede week van april zijn.

21-03-2015
Klik hier voor een grotere afbeelding met de recente routes.

Wanneer je op de namen van de satellietkieken klikt, is er een meer ingezoomde kaart te bekijken met daarin ook de positie van de vorige update.

Mark was tot halverwege Mauretanië gekomen, maar iets deed hem besluiten om rechtsomkeert te maken en weer 400 kilometer terug te vliegen. Vanaf hier, uit Nedetland en achter de computer is het speculeren waarom Mark zoiets zou doen. Interessant en veelzeggend was een reactie op Facebook, die we op een foto van het expeditieteam in Senegal kregen. Deze kwam van Banc d’Arguin:‘Vorige week uit Senegal teruggereden. Veel regen nabij Dakhla in Westelijke Sahara. Af en toe flink op de rem moeten trappen om talloze roofvogels, waaronder kiekendieven, maar hoofdzakelijk zwarte wouwen, niet onder de wielen te krijgen.’

Henry is als tweede onderweg gegaan, hij is nu in Mali en zal al snel Algerije binnenvliegen. Hij vliegt paralel aan zijn voorjaarsroute van 2014, op weg naar zijn stopover–gebied in het noordwesten van Algerije.

Viviane is zelfs nog 200 kilometer zuidelijker gevlogen. Zij verblijft nu ter hoogte van de hoofdstad Bamako in Mali. Zij vertrok vorig jaar pas rond 9 april naar het noorden.

Over Astrid, Hanna–Luise, Yura, Ludmila en Leen is er momenteel nog geen nieuws te melden. Maar ook zij staan op het punt van vertrek. Het onderzoeksteam dat voor de tweede keer dit jaar in Senegal is, deed ons bericht dat er daar al beduidend minder Grauwe Kiekendieven waren dan in januari/februari. Toen werd op de grootste slaapplaats 4.000 kiekendieven geteld, vorige week waren dat er nog 1.200 en deze week maar 200.

10-03-2015
Klik hier voor een grotere afbeelding met de recente routes.

Wanneer je op de namen van de satellietkieken klikt, is er een meer ingezoomde kaart te bekijken met daarin ook de positie van de vorige update.

De eerste satellietkiek is op voorjaarstrek gegaan!
Het gaat om Mark. Hij heeft zijn overwinteringsgebied in Senegal verlaten. Op 9 maart was hij aan het eind van de middag ongeveer 500 kilometer noorderlijker gevlogen, hij is nu in Mauretanië.

Over Astrid, Hanna–Luise, Henry, Yura, Ludmila Leen en Viviane is er momenteel geen nieuws te melden.

02-03-2015
Klik hier voor een grotere afbeelding met de recente routes.

Wanneer je op de namen van de satellietkieken klikt, is er een meer ingezoomde kaart te bekijken met daarin ook de positie van de vorige update.

Mark is nog steeds in hetzelfde gebied als waar Almut en Ben hem op 4 februari hebben gezien.

Over Astrid, Hanna–Luise, Henry, Yura en Ludmila is er momenteel geen nieuws te melden. In tegenstelling tot Leen en Viviane. Beide vogels hebben zich een aardig eind verplaatst. Zo is Leen rond 7 februari op pad gegaan en met een omtrekkende beweging in Kameroen aangekomen. Viviane is op 26 februari vertrokken en verblijft nu ongeveer 300 kilometer meer zuidwestelijk dan de vorige update. Ze moet Hanna–Luise haast tegengekomen zijn.

06-02-2015
Mark is gevonden in zijn wintergebied! Op het eind van de dag van de vierde februari waren Almut en Ben op het eiland Gaye in de Saloumdelta bij een slaapplaats van 26 Grauwe Kiekendieven, waarvan 23 mannetjes. Zo goed mogelijk heeft Ben al deze mannetjes op de foto gezet. En Mark zat ertussen! Zie foto, klik op de foto voor een vergroting.
De Britse satellietkiek Mark in zijn wintergebied op het eiland Gaye in de Saloumdelta. Senegal 4 februari 2015. © WGK.(klik voor vergroting)

Op onze Facebookpagina en Twittersite zullen daarover de laatste updates te lezen zijn.

02-02-2015
Klik hier voor een grote afbeelding met de recente update van de routes.

Wanneer je op de namen van de satellietkieken klikt, is er een meer ingezoomde kaart te bekijken met daarin ook de positie van de vorige update.

Helaas hebben we moeten concluderen dat de Britse Grauwe kiekendief Madge niet meer leeft. Op 29 januari 2015 zijn Almut Schlaich en Ben Koks in Senegal met de hulp van counterpart Albert en lokale grassnijders in het gebied op zoek geweest naar de zender van Madge. Deze zoekactie heeft niets opgeleverd. Signalen van satellietzenders zijn niet erg nauwkeurig, dus met het zoeken moet je dan veel geluk hebben. Morgen, op 3 februari bezoeken Almut en Ben het gebied waar Mark verblijft. Op onze Facebookpagina en Twittersite zullen daarover de laatste updates te lezen zijn.

Het Britse vrouwtje Madge, gefotografeerd op 20 juli 2014. © Mark Thomas. Counterpart Albert en Ben samen met de boswachter van het gebied waar Madge is doodgegaan. © WGK. Lokale grassnijders helpen mee met het zoeken naar de zender van Madge. © WGK.

Van de Wit–Russische vogels is Ludmila van haar eerste winterplek vertrokken. Ze is Nigeria ingevlogen en is Leen op ongeveer 65 kilometer gepasseerd. Yura is nog steeds in Tsjaad.

Viviane en Hanna–Luise zijn beide nog in de delta van rivier de Niger. De afstand tussen deze beide vogels is ongeveer 160 kilometer. Henry heeft zich weer over een grotere afstand verplaats, terug naar de grensstreek van Niger en Nigeria.

Van Astrid geen nieuws.

15-01-2015
Er zijn nog steeds problemen met het uploaden van de tracks via Google maps. Daarom werken we met een afbeelding van de meest recente routes. Klik hier voor een grote afbeelding met de recente routes.

Wanneer je op de namen van de satellietkieken klikt, is er een meer ingezoomde kaart te bekijken met daarin ook de positie van de vorige update.

Twee van onze collega’s, Almut Schlaich en Ben Koks, zijn 13 januari 2015 in Senegal gearriveerd. Ze gaan daar weer onderzoek in het veld te doen. Onderzoek dat een bijdrage gaat leveren aan het beter begrijpen en beschermen van Grauwe Kiekendieven in hun overwinteringsgebieden. Senegal is ook het land waar de satellietkieken Mark en Madge verblijven. Almut en Ben gaan dan ook zeker een bezoek brengen aan deze gebieden.

De Wit–Russische vogels zijn alle drie nog in dezelfde gebieden. Vooral Leen verblijft in een regio waar het wat geweld betreft voor mensen momenteel erg onveilig is. Yura is nog steeds in Tsjaad, en beweegt zich daar in een gebied van ongeveer 175 vierkante kilometer. We kunnen vaststellen dat Tsjaad zijn overwinteringsland is. Ludmila is toch niet in Nigeria. Bij de vorige update is er iets mis gegaan met de coördinaten waardoor het leek alsof zij zich naar Nigeria had verplaats. Ludmila verblijft in het smalste deel van Kameroen op ongeveer 6 kilometer van de grens met Nigeria en 19 kilometer van de grens met Tsjaad.

Astrid vliegt nog rond in haar gebied in Ghana. Waar ze als het goed is tot begin april zal blijven.

Viviane laat iets nieuws zien ze is namelijk ongeveer 130 kilometer meer naar het westen gevlogen, terwijl ze vorig jaar de hele winter op dezelfde plek is gebleven als waar ze nu vandaan komt. Waarschijnlijk heeft ze moeten anticiperen op het weer of gebrek aan voedsel. Over Hanna–Luise is er niets te melden en zij zal ijs en wederdienende in dit gebied blijven tot ergens eind maart. Henry heeft zich wel weer verplaats. Hij is even de grens met Nigeria overgestoken maar is inmiddels ook weer terug in Niger. Net als vorig jaar is Henry de vogel met de grootste verplaatsingen binnen zijn wintergebied. Zo rond half maart zal hij in noordelijke richting vertrekken.

03-12-2014
Onze excuses, er zijn nog steeds problemen met het uploaden van de tracks via Google maps. Daarvoor in de plaats een afbeelding met de meest recente routes. Klik hier voor een grote afbeelding met de recente routes.

Wanneer je op de namen van de satellietkieken klikt is er een meer ingezoomde kaart te bekijken, met daarin ook de vorige update.

De Wit–Russische Yura is nog steeds in Tsjaad, en maakt nog geen aanstalte zich te verplaatsen zoals Leen en Ludmila hebben gedaan. Ludmila is nu net als Leen in het noordoosten van Nigeria. Het gebied waar Boko Haram actief is, en waar voor een deel een kalifaat is uitgeroepen. Leen verblijft op nog geen 25 kilometer van de stad Maiduguri, waar vorige week en op 1 december aanslagen plaatsvonden. Wat merken deze satellietkieken van de onrust in het gebied?

Astrid is nog een klein stukje opgeschoven naar het westen en verblijft nu in exact hetzelfde gebied als vorig jaar rond deze tijd.

Van Madge, Mark, Viviane, Hanna–Luise en Henry geen nieuws.

14-11-2014
Deze keer een update met een statische afbeelding omdat we problemen hebben met het uploaden van de tracks via Google maps. We hopen dit snel te hebben opgelost. Klik hier voor een grote afbeelding.

Madge is op de dag van de vorige update (3 november) verder naar het zuiden gevlogen, tot op ongeveer 20 kilometer van de grens met Gambia.

De vorige keer vroegen wij ons af wanneer Astrid naar haar tweede wintergebied in Ghana zou gaan. Na een tocht van nog eens 1000 kilometer is ze daar inmiddels gearriveerd, ook nog eens rond dezelfde datum als in de voorgaande jaren. De moeizame oversteek van de Sahara doet haar in ieder geval niet afwijken van haar vaste patroon.

De Wit–Russische kieken hebben zich alle drie verplaatst. Yura is nog in Tsjaad, maar blijft hij daar ook? Leen is in Nigeria aangekomen. Hier overwinterden eerdere satellietkieken uit Polen en Wit–Rusland ook. Ludmila is momenteel in Kameroen, het is afwachten of zij daar zal blijven of nog verder vliegt naar Nigeria.

Van Mark, Viviane, Hanna–Luise en Henry, geen nieuws.

03-11-2014
Mark zorgde voor een mooie verrassing met zijn verplaatsing over ongeveer 750 kilometer westwaarts naar Senegal. Hij is Madge op zo‘n 12 kilometer gepasseerd. Hebben ze elkaar daar nog getroffen op een gezamelijke slaapplaats? Hij verblijft nu in een voor de Werkgroep zeer bekend gebied. Een gebied waar medewerkers van Werkgroep Grauwe Kiekendief in de afgelopen twee winters onderzoek hebben gedaan naar slaapplaatsen van kiekendieven, naar voedselaanbod (sprinkhanen) naar het gebiedsgebruik door Grauwe Kiekendieven. Het is het gebied waar GPS–loggervogel Edwin ook verblijft, en waar hij al twee keer is teruggezien.

Over Madge, Viviane, Henry, Yura, Leen en Ludmila geen nieuws, zij vangen geduldig hun sprinkhanen.

Nadat het Astrid bij een tweede poging is gelukt om de Sahara over te steken, verblijft ze momenteel in een voor haar bekend gebied in de provincie Maradi in Niger. We houden vanaf nu in de gaten wanneer ze aan haar reis naar Ghana gaat beginnen. In de voorgaande twee jaren vertrok ze begin november. De vraag is of ze nu later gaat omdat ze later dan in de andere jaren aan de zuidkant van de Sahara arriveerde.

Hanna–Luise was op 2 november 2014 op een halve kilometer van de plek waar ze vorig jaar op 17 november 2013 verbleef. Wanneer je inzoomt op dit punt dan zie je structuren in het landschap die duiden op landbouwactiviteiten.

14-10-2014
Het is Astrid gelukt om de Sahara over te steken! Vanaf de vorige update, toen ze weer onderweg was heeft het ongeveer zeven dagen geduurd voordat ze op dezelfde hoogte zat als de andere overgebleven satellietkieken. Ze is nu op de plek waar ze vorig jaar al rond 29 september was. Vlak daarna vertrok ze naar Ghana, waar ze tot de voorjaarstrek verbleef.

Hanna–Luise heeft een mooie zwaai naar het westen gemaakt. Ze doet daarmee precies wat ze in de voorgaande jaren ook steeds heeft gedaan, ze verplaatst zich meer dan 1100 kilometer naar het westen. Terugkijkend naar die jaren is het moment waarop ze dat doet wisselend. Vorig jaar was het ook rond 8 oktober, maar in andere jaren pas in november.

Mark is duidelijk op zijn plek in Mauretanië vlakbij, de grens met Mali. In een gebied met een oppervlakte van ongeveer 50 km2, slaapt hij en jaagt hij wat.

Ook het gebied waar Madge verblijft, in de omgeving van Khelcom is niet veel groter dan 50 km2.

Viviane verplaatst zich over wat grotere afstanden heen en weer. Wat dat te betekenen heeft is hiervandaan achter de computer niet te zeggen, dat wordt dan speculeren over het weer, voedsel of menselijke invloeden. Ze is nu wel exact op de plek waar ze vorig jaar rond deze tijd ook verbleef.

Henry is op dit moment in een nog kleiner gebied actief dan Madge en Mark. Hij bestrijkt ongeveer een opervlakte 15 km2. Daar kan hij dus alles vinden wat hij nodig heeft.

In de vorige update gaven we het al aan dat het gebrek aan signalen van de zender van Mstsislava zou betekenen dat zij niet meer leeft. Zij heeft net als vele andere grauwe kiekendieven en andere trekvogels haar overwinteringsgebied niet gehaald.

Leen en Ludmila bewegen zich op een afstand van rond de 15 kilometer van elkaar. Yura vliegt ongeveer 50 kilometer oostelijker rond dan de andere twee Wit–Russische kieken.

07-10-2014
Astrid is vanuit Tunesië toch weer onderweg gegaan, zij zal nogmaals een poging doen om de Sahara over te steken. De vraag is of zij dit gaat redden.

Mark verblijft in Mauretanië op ongeveer 5 kilometer van de grens met Mali.

Madge is nog in de omgeving van Khelcom.

Zoals gezegd zijn Viviane, Henry en Hanna–Luise in hun vaste overwinteringsgebieden in respectievelijk Mali en Niger gearriveerd. Voor deze drie vogels zouden we bijna de kaart met hun tracks van vorig jaar weer kunnen gebruiken. Zo plaatstrouw zijn deze vogels.

Van de zender van Leen hebben we ook weer een goed signaal ontvangen, hij is nog wat verder het zuidwesten van Tsjaad ingevlogen. Net als Ludmila en Yura. Mooi om die drie Wit-Russische vogels zo dicht bij elkaar te zien.

Van Mstsislava is er geen nieuw signaal binnengekomen, wat een slecht teken is. De locatie van haar laatste signaal ligt in de bergen van de provincie Adana, in het zuiden van Turkije. We gaan er dan ook vanuit dat zij niet meer leeft. Jammer, want zij was aan een hele spannende route naar Afrika bezig, als meest oostelijk vliegende grauwe kiek ooit uit ons programma.

Net als van andere satellietkieken die doodgegaan zijn, is (meestal) niet te achterhalen wat de doodsoorzaak is geweest. In Groot-Brittannië wordt er momenteel geprobeerd om over de dood (verdwijning) van satellietkiek Mo meer informatie te krijgen, de omstandigheden en omgeving zijn verdacht in verband met roofvogelvervolging. Klik voor meer informatie op de volgende link: RSPB.

25-09-2014
De najaarstrek van de Grauwe Kiekendieven loopt op z'n einde want de meeste vogels hebben de Sahel bereikt. Zoals verwacht zijn de twee Britse vogels, Madge en Mark, in de westelijke Sahel uitgekomen. Madge zit momenteel in Khelcom, een grootschalig landbouwgebied waar we al vaak zijn wezen kijken!

Drie van de individuen die we al eerder volgden zijn inmiddels ook in hun vaste (eerste) overwinteringsplekken aangekomen, Viviane, Henry en Hanna-Luise. Opvallend is het laatste stukje van de route van Henry die een heel stuk naar het oosten moest vliegen om zijn vaste gebied te bereiken.

Ook de oostelijke vogels bereiken hun overwinteringsgebieden. Hierbij zijn zowel Leen, Ludmila en Yura in de Sahel in Tsjaad terecht gekomen, 3500 km oostelijk van waar de Britse vogels nu zijn! En dit terwijl hun broedgebieden 'slechts' 2000 km uit elkaar liggen... De zender van Leen blijft slecht functioneren, maar gelukkig ontvangen we nog steeds af en toe posities.

Astrid maakt het spannend. Eindelijk is ze de Middellandse Zee gepasseerd, waarna ze direct ook de Sahara leek over te steken. Ze heeft deze oversteek echter afgebroken, mogelijk omdat ze onderweg slecht weer tegenkwam, en is teruggevlogen naar de noordrand van Afrika (nu in Tunesië). We hebben vaker gezien dat de vogels omkeren tijdens de trek, en meestal loopt dat niet goed af. We hopen dus dat Astrid in Tunesië kan bijkomen en dat ze alsnog de Sahara weet over te steken...

Wat Mstsislava in Turkije heeft uitgevreten mag Joost weten. Het is uitzonderlijk dat een Grauwe Kiekendief zo laat nog zo noordelijk zit. Maar de laatste posities laten zien dat ze haar reis vervolgd heeft, waarbij ze de kant van Israël opvliegt. Nog nooit hadden we een gezenderde Grauwe Kiekendief zo ver oostelijk....

10-09-2014
Eerlijk gezegd waren we al een beetje bezorgd over Astrid omdat ze in de vorige update nog niet onderweg was. Gelukkig is ze nu toch op pad gegaan! Gistermiddag is ze in Oostenrijk aangekomen. Het grappige is dat wij op 9 mei 2014, exact vier maanden geleden, op nog geen tien kilometer van de plek van waar ze nu is ook een positie hebben genoteerd. Klik hier voor de routes van 2013/2014.

Madge is in het noorden van Senegal aangekomen. Waar gaat ze haar eerste winterstop houden? Brengt ze ons naar een nieuw of al bekend kiekengebied?

Hanna–Luise vliegt gestaag door, onderweg naar Mali en Niger.

Gisteravond is Viviane in Algerije aangekomen. Haar route via Sardinë liep parallel aan haar najaarsroute van 2013.

Door satellietzenders te gebruiken hebben we geleerd dat Grauwe Kiekendieven op trek in het noorden van Afrika tussenstops (stopovers) maken. Deze maken ze voornamelijk in het voorjaar en dan ook voor een langere periode (rond een week/twee weken) dan in het najaar. Mark heeft voor een kleine vier dagen zo’n tussenstop gemaakt, vlakbij de grens met Marokko. Voor onze medewerkers die onderzoek hebben gedaan naar stopovergebieden in Marokko is het een bekende omgeving. Inmiddels is Mark weer verder gevlogen.
Voor meer informatie over het onderzoek naar stopovergebieden in Marokko kan je klikken voor het proefschrift van Chris Trierweiler en of de master thesis van Almut Schlaich.

Het vrouwtje Mstsislava maakt het weer spannend. Ze doet alles net even anders dan de andere drie Wit–Russische vogels. Eerder was de vraag of zij naar India of Afrika zou gaan. Nu vragen wij ons af: gaat zij via het vasteland (via Syrië, weer een oorlogsgebied!) of vliegt ze toch nog een stuk over zee naar Afrika?

Henry vliegt na het oversteken van de Sahara nu boven de wetlands van de belangrijkste rivier in West-Afrika, de Niger.

Ludmila is nog in hetzelfde gebied van haar vorige positie op 7 september. Of dit haar eerste winterverblijf is? Dat zal de tijd ons leren.

Het mannetje Yura heeft de oversteek naar Afrika ook gemaakt. Hij vliegt ongeveer 350 kilometer oostelijker dan de route van Ludmila. Als we de lijn van zijn route doortrekken komen we in Soedan uit! Of dat gebeurt? Afwachten dus.

Nadat we voor de vorige update weer een goed signaal van de zender van vogel Leen hadden ontvangen, is er nu weer een hiaat. Van hem hebben we wel twee latere signalen, maar die worden door de systemen die we gebruiken voor het ontvangen en uitwerken van de posities van de satellietkieken als kwalitatief slecht oftewel onbetrouwbaar bestempeld. Die twee signalen geven aan dat ook Leen via Turkije en de Middellandse Zee het Afrikaanse continent zou hebben bereikt.

08-09-2014
Madge vliegt recht op Senegal aan. Wij gaan er vanuit dat dit haar overwinteringsland zal zijn. Wie weet kan onze collega en promovenda aan de Rijksuniversiteit van Groningen Almut Schlaich haar daar komende winter opzoeken, wanneer zij net als in de voorgaande twee jaren voor onderzoek in het veld naar Senegal zal afreizen.

Het Duitse vrouwtje Hanna–Luise heeft Italië via Sicilië verlaten, en is vlak langs of over het voor vogels immer gevaarlijke Malta gevlogen. Vannacht even na 12 uur was ze op 35 kilometer van de Libische kust.

Viviane is via de Alpen Oostenrijk gepasseerd en Italië ingevlogen.

Het Wit–Russische vrouwtje Mstsislava neemt een interessante route naar Afrika. Na een oversteek over de Zwarte Zee, was zij gisteren aan het eind van de morgen tot op ongeveer 100 kilometer ten noorden van Ankara. Schreven we eerder dat Ludmila tot nu toe van alle voorgaande satellietzenderkieken de meest oostelijke route naar Afrika vloog, Mstsislava vliegt daar nu nog 400 kilometer oostelijker van!

Van de zender van Mark is de laatste positie van 5 september rond 15 uur. Wij nemen aan dat hij inmiddels een stuk zuidelijker vliegt.

Henry vliegt momenteel ongeveer 350 kilometer westelijker dan vorig jaar. Hij bracht toen de winter in het zuidoosten van Mali en in het zuidwesten van Niger door. In vergelijking met de andere satellietkieken zwierf hij in een vrij groot gebied rond. We zullen zien of hij die kant weer op gaat.

Ludmila is een stuk naar het oosten afgebogen. Of dit betekend dat zij in Tsjaad zal blijven, weten we nog niet.

Strak paralel aan de route van Ludmila vliegt Yura ook via Turkije naar het zuiden.

Gelukkig hebben we weer een signaal van de zender van het Wit–Russische mannetje Leen ontvangen. Dat was op 5 september rond 15 uur. Hij vloog toen boven Bulgarije. Hij lijkt net als Yura en Ludmila via het westen van Turkije naar Afrika te gaan.

Gisteren aan het begin van de avond was Astrid nog steeds in Tsjechië. Het blijft bijzonder om te zien dat de ene Grauwe Kiekendief al ver in Afrika vliegt en dit vrouwtje nog niet eens onderweg is.

05-09-2014
Viviane en Mstsislava begeven zich nu ook naar het zuiden. Ze zijn beide op 4 september vertrokken uit hun pre–migratiegebied. Helaas geen Wit-Russische vogel die naar India vertrekt, Mstsislava koerst duidelijk toch ook op Afrika aan.

Van de zender van Mark hebben we op dit moment nog geen nieuwe posities ontvangen.

Henry vliegt gestaag verder over de Sahara, hij zal inmiddels Mali wel bereikt hebben.

Het Britse vrouwtje Madge is nog in Mauretanië.

Ludmila vliegt nog boven Tsjaad. We zijn erg benieuwd welk land haar voorkeur voor overwintering heeft.

Yura hangt nog steeds rond bij de grens tussen Roemenië en Bulgarije.

Hanna–Luise is ook nu nog in Italië. We kregen vandaag een reactie op Facebook dat het in het zuiden van Italië in de afgelopen vijf dagen erg mistig is, en dat de vogeltrek daardoor lijkt te vertragen.

Over Astrid en Leen is nog niets nieuws te melden.

03-09-2014
Ook Mark is in Afrika! Vanmorgen rond de klok van 11 uur zag hij het vasteland van Algerije onder zich.

Na zijn lange reis over de Middenlandse Zee, met naar het lijkt een uitwijkmanoeuvre boven het brede water, vliegt Henry nu rustig aan verder naar het zuiden.

Madge trekt verder door Mauretanië, we zijn erg benieuwd waar zij het eerste deel van de overwintering gaat doorbrengen.

In nog geen 48 uur is Ludmila ongeveer 1600 kilometer zuidelijker gevlogen. Gistermiddag vloog ze al boven Tsjaad.

Yura blijft nog even wat hangen, rond de grens tussen Roemenië en Bulgarije.

Van Leen nog geen nieuwe posities ontvangen.

Hanna–Luise is de afgelopen twee dagen nog in Italië gebleven, op ongeveer 30 kilometer ten noordwesten van Foggia.

Over de drie vrouwtjes Astrid, Viviane en Mstsislava geen nieuws te melden. We houden 5 september als vertrekdatum uit voorgaande jaren van Astrid en Viviane nauwkeurig in de gaten.

01-09-2014
Madge is op 30 augustus in de avond (tussen 22:00 en 23:00 uur) de Straat van Gibraltar overgestoken naar Marokko. Via Marrakesh heeft ze gisteravond de noordwestzijde van het Hoge Atlasgebergte bereikt.

Ludmila is via Turkije en Griekenland, Noord-Afrika binnengevlogen. Ze kwam via Egypte en gaat nu verder door Libië. Zij heeft van alle Grauwe Kiekendieven met een satellietzender (sinds 2005 58 vogels) de meest oostelijke oversteek naar Afrika gemaakt!

Henry vliegt paralel aan zijn najaarstrek van vorig jaar, maar dan zo’n 200 kilometer oostelijker.

Yura lijkt dezelfde route te gaan nemen als Ludmila.

Van de zender van Leen hebben we sinds de vorige update geen nieuw signaal ontvangen. Deze zender is kleiner dan van de overige vogels en heeft minder vaak contact met een satelliet. Het kan zijn dat de update net tussen de nieuwe data in zit. Daardoor is er niet steeds een actuele positie van deze vogel beschikbaar.

Hanna–Luise is toch doorgevlogen. Zij kwam gisterenmiddag in Italië aan.

Mark is in Spanje, en heeft de afgelopen nacht op ongeveer 100 kilometer van Barcelona doorgebracht.

De drie vrouwtjes Astrid, Viviane en Mstsislava verblijven nog steeds in dezelfde gebieden als in de afgelopen twee weken.

29-08-2014
Henry is als eerste van de tien satellietkieken het Afrikaanse luchtruim binnengevlogen! Hij heeft in de afgelopen dagen gemiddeld 320 kilometer per dag afgelegd. Net als vorig jaar gaat hij via Algerije verder naar het zuiden.

Yura en Leen koersen net als Ludmila op een route die langs de westkant van de Zwarte Zee loopt.

Ludmila is na meer dan tien dagen in het hetzelfde gebied te zijn geweest, verder getrokken. Gisteren was ze aan het begin van de avond in Turkije.

In de afgelopen dagen is Hanna–Luise blijven hangen in Servië.

Mark is rustig aan wat verder gevlogen. Hij was vanmorgen ongeveer 75 kilometer zuidelijker dan op 24 augustus.

Madge ging als een speer naar het zuiden, maar ze heeft het in de afgelopen paar dagen rustig aan gedaan.

Van Astrid en Viviane weten we dat ze vorig jaar allebei rond 5 september de gebieden verlieten waar ze ook nu verblijven. Wat het patroon van Mstsislava is weten we niet. Zij is momenteel nog steeds in Oost-Oekraïne.

26-08-2014
In de afgelopen dagen hebben we moeten vaststellen dat zowel de Wit–Russische Natalia als de Deense Lea niet meer leven. Natalia is in haar broedgebied doodgegaan en Lea in Oost–Groningen.

Van de tien nog levende satellietkieken zijn Astrid, Viviane, Leen, Ludmila en Mstsislava nog in hetzelfde gebied als tijdens de update van 20 augustus.

Hanna–Luise is ongeveer 550 kilometer naar het zuiden gevlogen en is nu in Servië. Het is wachten op wanneer ze richting Italië zal gaan, om via dat land de oversteek naar Noord–Afrika te maken.

Het is interessant wat Henry doet. Hij buigt toch af naar het westen, richting de route die hij vorig najaar naar Afrika vloog. Dat wil zeggen dat hij daarvoor nu ongeveer 750 kilometer richting het westen moet vliegen terwijl hij op de lijn van zijn voorjaarstrek zat, een route die via Italië loopt.

Yura heeft zijn broedgebied nu ook verlaten en is in de afgelopen dagen 600 kilometer naar het zuiden afgezakt, richting de Zwarte Zee. Het is even spannend welke kant hij op zal gaan. Gaat hij richting west net als Ludmila of richting oost zoals Mstsislava? Dat zullen we hopelijk in de volgende update kunnen zien.

Mark slaat niet net als Madge boven het Europese vasteland direct rechtsaf naar het zuiden. Hij volgt momenteel een meer oostelijk geörienteerde koers. Interessant!

Madge, sinds de vorige update is ze meer dan 600 kilometer naar het zuiden gevlogen. Ze is momenteel in (boven) Spanje, en daarmee van de satellietkieken nu de meest zuidelijke vogel. Is zij een van de Grauwe Kiekendieven die Gibraltar gebruikt om Afrika binnen te vliegen?

20-08-2014
Uniek:voor het eerst nu ook Grauwe Kiekendieven uit Engeland op trek te volgen!

In Engeland kreeg het Grauwe Kiekvrouwtje Mo op 19 juli een satellietzender. Het vrouwtje Madge en mannetje Mark zijn beide op 20 juli gevangen en van een zender voorzien. Zij vormden in het afgelopen seizoen een paar, en zijn nu bijna tegelijk op trek gegaan.
Van Mo moeten we helaas concluderen dat ze niet meer leeft. We ontvangen sinds een tijdje al geen signalen meer van haar zender.

Ben Koks houdt hier het vrouwtje Mo vast voor een foto van haar ondervleugel, 19 juli 2014. © Mark Thomas. (klik voor vergroting) Ben Koks houdt hier het vrouwtje Madge vast voor een foto van haar ondervleugel, 20 juli 2014. © Mark Thomas. (klik voor vergroting) Het mannetje Mark wordt hier getoond voor een foto van zijn bovenvleugel, 20 juli 2014. © Mark Thomas. (klik voor vergroting)

Madge is op 18 augustus Het Kanaal overgestoken. Zij was rond 18:30 uur boven het Europese vaste land, op 40 kilometer ten noordoosten van Le Havre. In de avond van 19 augustus was ze al weer 330 kilometer zuidelijker gevlogen en in de regio Poitou-Charentes gearriveerd, hèt kiekendievenbolwerk van Frankrijk.

Mark vertrok op de 19e en vloog ‘s avonds het Franse luchtruim binnen, op 80 kilometer ten zuidwesten van de Belgische grens.

Viviane verblijft momenteel in een gebied in Saksen–Anhalt waar ze vorig jaar rond deze tijd ook is geweest. Daar vertrok ze toen op 5 september.

Lea is sinds een aantal dagen in Oost–Groningen te vinden! Ze is daar in het gebied van een grote gezamenlijke slaapplaats van Bruine en Grauwe Kiekendieven. Dinsdagavond werden er respectievelijk 30 Bruine Kiekendieven en twaalf tot veertien Grauwe Kiekendieven geteld! Het is heel goed mogelijk dat Lea daar ook bij zat.
Het Deense ⁄ Duitse mannetje Pierre liet in het najaar van 2012 heel mooi zien dat Grauwe Kiekendieven in andere gebieden en landen feilloos de lokale slaap– en broedplaatsen weten te vinden.

Hanna–Luise, Henry, Astrid, Leen, Ludmila, Mstsislava en Yura zijn nog allemaal in hetzelfde gebied gebleven sinds de vorige update. Deze periode wordt ook wel pre‐migratie genoemd. De Grauwe Kiekendieven vertrekken uit hun broedgebieden maar verblijven vervolgens een tijdje in een ander gebied, voordat ze ‘echt’ op trek gaan.

18-08-2014
Er zijn grote verschillen te zien tussen Grauwe Kiekendieven als het gaat om wel of niet al op trek gaan of zijn. In Oost–Groningen zijn in de omgeving van de nestpercelen nog aardig wat Grauwe Kiekendieven aanwezig. Op een gezamenlijke slaapplaats werd door Ben Koks afgelopen zaterdagavond rond de elf Grauwe Kiekendieven en zeker veertien Bruine Kiekendieven geteld.

Er duiken her en der ook tweede jaars mannetjes op, die al mooi in de rui zijn naar het volwassen kleed.
Een tweede kalenderjaar mannetje Grauwe Kiekendief, augustus 2014. © Theo van Kooten.(klik voor vergroting)

Astrid, het gebied waar zij nu al een tijdje verblijft is voor haar geen onbekend terrein. In het najaar van 2012 en 2013 verbleef zij daar ook.

Henry, de vraag is wat hij gaat doen. Momenteel vliegt hij zo‘n 500 kilometer oosterlijker dan vorig najaar. Hij nam toen een route via Frankrijk naar het zuiden. Gaat hij nu de lijn volgen die hij afgelopen voorjaar vloog? Een lijn die via Italië liep.

Lea koerst aan op de najaarsroute van 2013. Van haar is er sinds 11 augustus geen goed datapunt binnengekomen.
De kwaliteit van de signalen bepalen of de laatst doorgegeven posties betrouwbaar genoeg zijn. We moeten nu wachten op kwalitatief goede datapunten. Verschillende factoren zijn hier van invloed op: de ‘leeftijd’ van de satellietzender, het weer omdat de zender van stroom wordt voorzien door een kleine zonnecel en de zender staat niet de hele dag aan waardoor er soms een satelliet ‘gemist’ wordt en daarmee een bruikbaar signaal.

Hanna–Luise vliegt richting Oostenrijk, voor haar de bekende route naar het zuiden via Italië.

Viviane zit exact op de lijn van haar najaarsroute van 2013. Ook voor haar geldt net als bij Lea dat het laatste betrouwbare datapunt van 11 augustus is.

Natalia of deze vogel al aan haar najaarstrek is begonnen weten we nog niet omdat ook de laatste informatie over haar positie van 11 auguatus is.

Leen is nog in Oekraïne. Hij lijkt net als enkele eerdere satellietkieken uit het oosten van Europa de route via Italië te nemen. Vanuit Wit–Rusland zijn twee najaarsroutes bekend, de een is via Italië en de ander via Griekenland. Deze routes zijn terug te zien onder het kopje ZENDERS van deze website (bijvoorbeeld 2008⁄2009, 2009⁄2010).

Ludmila is nog in Oekraïne. Zij lijkt aan te koersen op de route die via Griekenland loopt.

Yura was op 13 augustus nog in de buurt van zijn broedgebied.

Mstsislava maakt het spannend, gezien de richting die ze op gevlogen is. Net als Afrika is ook India een overwinterwingsgebied voor Bruine, Grauwe en Steppekiekendieven, maar dan voor de meest oostelijke populaties. Maar waar ligt die grens? Gaat Mstsislava wel ter overwintering naar Afrika? Of wordt zij de eerste satellietkiek die het geheim van de trek naar en van India en de overwinteringsgebieden aldaar voor ons gaat onthullen?
Het is dubbel spannend omdat ze momenteel in het gebied verblijft waar de gevechten tussen het Oekraïnse leger en de ‘Russische’ seperatisten plaatsvinden.

13-08-2014
Na een mooi broedseizoen met nesten van gemiddeld drie uitgevlogen jongen en weer prachtige beelden vanuit een nest met een webcam, staat nu de najaarstrek op het punt van beginnen. En zoals jullie kunnen zien zijn een aantal Grauwe Kiekendieven al op pad gegaan.

Deze najaarstrek gaat van start met dertien (!) Grauwe Kiekendieven die een satellietzender op hun rug hebben. De vijf ‘oude’ vogels die in 2014 aan het broedseizoen zijn begonnen, kunnen we ook alle vijf weer volgen op hun reis naar het Zuiden. Daar komen acht ‘nieuwe’ vogels bij, die deze zomer van een zender zijn voorzien. Drie vogels komen uit Engeland, de meest westelijke vangplaats voor Ben Koks en Almut Schlaich en het onderzoek aan grauwe kiekendieven met satellietzenders. Dit zelfde geldt maar dan in tegenovergestelde windrichting ook voor de Wit-Russische vogels.

Voordat we een update geven van de ‘oude’ satellietkieken stellen we eerst de vogels uit Wit-Rusland aan jullie voor. Alle vijf zijn ze op 25 juli 2014 in het oosten van Wit–Rusland gevangen. In een gebied op 3 kilometer van de Russische grens, en op ongeveer 500 kilometer van Moskou.
Alle vijf hadden ze op het moment van vangen uitgevlogen jongen. Er is dan ook niet te zeggen wie wat heeft grootgebracht en of er onder deze vogels een paartje aanwezig was. In het gebied zaten in ieder geval zes paar. De Wit–Russische satellietkieken hebben de volgende namen meegekregen:

  • Yura - vernoemd naar de man die heeft meegeholpen de paartjes te lokaliseren.
  • Ludmila - gewoon omdat het een mooie naam is.
  • Mstsislava - vernoemd naar een dorpje in de buurt van de vangplek (vrouwtje).
  • Natalia - is de naam van de zeer vriendelijke gastvrouw waar het reisgezelschap van het Kiekencircus heeft overnacht.
  • Leen - is vernoemd naar Leen Smits, oud-penningmeester van de Werkgroep, en op deze reis mee ter ondersteuning voor de lange autorit.
Counterpart Dmitri Vintchevski houdt hier het mannetje Yura vast, 25 juli 2014. © Leen Smits. (klik voor vergroting)
Ben Koks laat hier het vrouwtje Ludmila los, 25 juli 2014. © Leen Smits. (klik voor vergroting) Het vrouwtje Mstsislava krijgt hier haar zender omgebonden, 25 juli 2014. © Leen Smits. (klik voor vergroting) Natalia tijdens het aanbrengen van haar zender, 25 juli 2014. © Leen Smits. (klik voor vergroting)
Ben Koks houdt hier het mannetje Leen vast vlak voor zijn vrijlating, 25 juli 2014. © Leen Smits. (klik voor vergroting)

Zodra de Engelse vogels echt op trek zijn nemen we die ook mee in onze updates.

En dan nu de ‘oude’ bekenden:

Henry was gepaard en had jongen. Helaas zijn de jongen vlak voor het plaatsen van de nestbescherming gepredeerd. Nadat zoiets gebeurt is blijven de vogels nog een aantal dagen in de buurt van het nestperceel om daarna steeds verder weg te gaan. Zo ook Henry.

Astrid leek even een mannetje te hebben. Maar ze is uiteindelijk niet tot nestbouw en broeden gekomen. Zij vertrok al vrij vlot uit het door haar beoogde broedgebied in Duitsland en is naar Tsjechië gegaan.

Viviane heeft dit jaar met succes twee jongen in een beschermd nest grootgebracht.

Hanna–Luise heeft drie jongen tot vliegvlug gebracht. Maar bij een bezoek aan haar nestperceel door Ben Koks en Almut Schlaich werden de resten van een van de jongen gevonden. Gepredeerd door een vos.

Lea vond uiteindelijk in de omgeving van het Lauwersmeer een mannetje. Haar nest in luzerne werd met een stroomhek beschermd. Na verloop van tijd werd haar mannetje niet meer waargenomen. Ze begon zelf te jagen en verliet uiteindelijk haar nest. Bij nestcontrole bleek dat er nog eieren in lagen, terwijl er al jongen hadden moeten zijn. Lea is vervolgens tot 3 augustus in het gebied gebleven. Met name de Marnewaard had net als op andere kiekendieven ook op haar een grote aantrekkingskracht.
Resten van het gepredeerde jong van Hanna–Luise, 27 juli 2014. © Ben Koks.